KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2015/12908 E., 2018/3381 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.04.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.
Davacı maliki olduğu ... İli, ... İlçesi, Sadıkpaşa Mah., 197 ada 44 parsel sayılı taşınmaz lehine, ... İli, Bayındır İlçesi, Sadıkpaşa Mah., 197 ada 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde geçit hakkı kurulmasını istemiştir.
Mahkemece, davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın reddine, dahili davalı ... hakkında açılan davanın kabulü ile ... İli, Bayındır İlçesi, Sadıkpaşa Mah., 197 ada 44 parsel sayılı taşınmaz lehine, ... İli, Bayındır İlçesi, Sadıkpaşa Mah., 197 ada 96 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.
Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile Tapu Sicil Tüzüğünün "İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili" başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.
Somut olaya gelince; kurulan geçit hakkının kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözetilmemesi doğru görülmemiş ise de, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2015/12908, K. 2018/3381, 26 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama