KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2015/13725 E., 2018/3241 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.08.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, Türk Medeni Kanununun 748. maddesine dayanılarak açılmış geçici geçit istemine ilişkindir.
Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu 13 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın sıva, mantolama ve ısı yalıtım işlemleri için davalıya ait 14 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kullanılmasına izin verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile davalıya ait ... İlçesi, ... Mevkii, 2755 ada, 14 parsel sayılı (Fevzi Çakmak Mahallesi, Gülveren Sok. No: 26 ... adresli) taşınmazın bilirkişinin 23.05.2012 tarihli raporunda belirtilen şekilde davacı tarafından 13 parsel sayılı taşınmazının bitişik dış cephesinde yapacağı sıva, yalıtım, mantolama ve silikonlu boya işlemleri için izin verilmesine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.
6100 sayılı HMK'nun 297/2 maddesi gereğince;
Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.
Somut olayda; mahkemece hükümde, davalıya ait 14 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafından, maliki olduğu 13 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın sıva, yalıtım ve mantolama işlemleri için ne kadar süre ile ve ne kadarlık kısmının kullanımına izin verildiği gösterilmeksizin yazılı şekilde infaza elverişli hüküm kurulmaması doğru değildir.
Diğer yandan, gerek Türk Medeni Kanununun 747. Ve gerekse aynı kanunun 748. Maddelerine göre açılacak geçit davalarında davanın mahiyeti gereği yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerekir. Dairemizin yerleşik uygulamasına aykırı şekilde davalının yargılama giderleriyle sorumlu tutulması da doğru görülmemiş, bu sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2015/13725, K. 2018/3241, 24 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama