Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/13807 K.2018/3518

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.10.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili adına kayıtlı 3198 parsel sayılı taşınmaz lehine, davalılar adına kayıtlı dava konusu 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 3198 parsel sayılı taşınmaz lehine, davalı ...’a ait 2 parsel ve davalı ...’e ait 23 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden TMK 747. maddesi gereğince geçit hakkı tesisine, davalı ...’a karşı açılan 1 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ...'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, davalı ... hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hüküm kısmında ... hakkında davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de belirtilen husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.