Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/14420 K.2017/5028

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.05.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 01.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu ... İli, .... İlçesi, 247 ada, 8 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davaya cevap dilekçesi ve diğer beyanlarında; dava konusu taşınmazın davacı tarafından 28.02.2005 tarihli kira sözleşmesi ile Çanakkale Belediyesi'ne kiraya verildiğini,müvekkillerinin kira sözleşmesini onaylamış ve davacıyı yetkilendirmiş olduğunu, kira almaya devam ettiklerini, bu şekilde sürekli bir amaca özgülendiğini, uygunsuz zamanda ortaklığın giderilmesinin istenemeyeceğini, dava konusu taşınmaz ile ilgili yat limanı projesi bulunduğunu, buna ilişkin olarak ... Bakanlığı tarafından projeye olumlu yönde ÇED raporu verildiğini, proje tamamlandığında taşınmazın değerinin ciddi şekilde artacağını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Ortaklığın giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda ortaklar arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece davanın esasına girilerek tarafların delillerinin toplanılması, iddia ve savunmalarının değerlendirilerek sonucuna göre dava konusu taşınmazda ortaklığın giderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde; davaya konu taşınmazın 28.02.2005 tarihinden itibaren Çanakkale Belediyesi'ne kiralandığı, 03.05.2012 olan dava tarihinde en fazla on yıl özgülenme şartının bulunmadığı, bu nedenle dava tarihi itibariyle de uygun olmayan zamanda paylaşma isteminde bulunulduğu anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kira sözleşmesinin mevcut olmasının ortaklığın giderilmesine engel teşkil etmeyeceğinden hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.