Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/16394 K.2016/4341

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.12.2012 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, terekenin borca batık olduğu gerekçesiyle mirasın hükmen reddini talep etmiştir.

Davalılar, davanın süre yönünden reddini savunmuşlar ve miras bırakanın terekesinin araştırılmasını istemişlerdir.

Mahkeme, davanın kabulüne, davacının kendisini avukatla temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Hazineye irat kaydına karar vermiştir.

Hüküm, davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın 93. maddesinde, resmî tatil günlerinin süreye dâhil olduğu; sürenin son gününün resmî tatil gününe rastlaması hâlinde, sürenin tatili takip eden ilk iş günü çalışma saati sonunda biteceği; 104. maddesinde, adli tatile tabi olan dava ve işlerde, bu Kanunun tayin ettiği sürelerin bitmesi tatil zamanına rastlarsa, bu sürelerin ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.

Gerekçeli kararın, davalı ... Dairesine 14.08.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak kararın, bir haftalık uzatılmış temyiz süresi geçirildikten sonra 09.09.2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı Orman Genel Müdürlüğü, aleyhine vekalet ücreti hükmedilmesi nedeniyle kararı temyiz etmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, davalı Orman işletme Genel Müdürlüğüne yöneltilen davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir. Davalılardan sadece Hazineden vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.