Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/16486 K.2017/7108

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.02.2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar, miras bırakandan kendilerine intikal eden ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 134 ada 34, 41, 2 ve 19 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın aynen taksimi mümkün değilse satış yoluyla giderilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazların aynen taksim yoluyla ortaklığın giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu 134 ada 34, 41, 2 ve 19 parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- 492 Sayılı Harçlar Yasasının mükerrer 138. Maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince, Harçlar Yasasının Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesine göre, taşınmazların satış bedeli üzerinden (binde 11.38) nispi karar harcı alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde (%011,30) harç alınması doğru görülmemiştir. Ayrıca alınması gereken karar harcının paydaşlardan nasıl tahsil edileceği hususuna hükümde değinilmemesi doğru görülmemiş ise de; bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.