Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/16915 K.2017/7367

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.01.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşma istemiyle temyiz edilmiş olup, dava değeri itibari ile duruşma talebinin reddine karar süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, önalım hakkına dayanan tapu iptal tescil davasıdır.

Davacı vekili, ... 185 ada 6 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu, taşınmazın diğer paydaşlarından ... payını davalı ...’a sattığını, önalım hakkını kullanmak istediğini, davalı ...’ın üzerindeki payın tapusunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taşınmazda eylemli paylaşma olduğu savunması ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Önalım davasına konu payın ilişkin bulunduğu taşınmaz paydaşlarca özel olarak kendi aralarında taksim edilip her bir paydaş belirli bir kısmı kullanırken bunlardan biri kendisinin kullandığı yeri ve bu yere tekabül eden payı bir üçüncü şahsa satarsa, satıcı zamanında bu yerde hak iddia etmeyen davacının tapuda yapılan satış nedeniyle önalım hakkını kullanması TMK’nın 2. maddesinde yer alan dürüst davranma kuralı ile bağdaşmaz. Kötüniyet iddiası 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece de kendiliğinden nazara alınması gerekir. Bu gibi halde savunmanın genişletilmesi söz konusu değildir. Eylemli paylaşmanın varlığı halinde davanın reddi gerekir.

Somut olaya gelince; mahkeme, dava konusu taşınmazda tüm paydaşların kullandıkları bir yer olmadığından bahisle fiili bir taksimin olmadığını kabul etmiş ise de fiili taksimin kabulü için taşınmazda tüm paydaşların kullandıkları yer olması gerekmez. Davacının ve davalının bayiinin kullandıkları belirli bir kısım olup olmadığının araştırılması ile fiili taksim olup olmadığı konusunda bir sonuca varılarak hüküm kurulması gerekirken, belirtilen hususun göz ardı edilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.