Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/18190 K.2017/2269

Davacı vekili tarafından 24.03.2015 gününde verilen dilekçe ile terekeye temsilci atanması ve terekenin resmi tasfiyesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, muris Mustafa Sarmış'ın davacı bankaya borcunun bulunduğunu, murisin tüm yasal mirasçıları tarafından mirasın reddi talebinde bulunulduğunu ileri sürerek terekeye temsilci atanmasına ve murisin terekesinin resmi tasfiyesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 612. maddesi uyarınca mirasın gerçek reddini tespit ve tescil edip başka mirasçı bulunmadığını gören mahkemenin terekeyi iflas hükümlerine göre re'sen tasfiye etmesi gerekir. Bu madde uyarınca yapılacak tasfiye ise süreye bağlı değildir. Sulh hukuk mahkemesince, en yakın mirasçıların mirası reddettiklerinin belirlenmesi halinde, herhangi bir başvuruya gerek olmadan kendiliğinden resmi tasfiye yoluna gidilmesi gerekir. Davacının talebi, terekeyi resen tasfiye edecek mahkemeyi harekete geçirmeye yöneliktir.

Mahkemece, murisin son yerleşim yerinin "..." olduğu,... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/470-467 E. K. sayılı kararıyla mirasçı ...'ın, .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/15-28 E. K. sayılı kararlarıyla mirasçı Nur Sena Sarmış'ın mirası kayıtsız ve şartsız reddettiklerinin tespit ve tesciline karar verildiği göz önünde bulundurularak, aynı yerdeki aynı derecedeki birden fazla sulh hukuk mahkemesi aynı mahkemenin farklı daireleri niteliğinde olduğundan mahkemece yukarıda

2015/18190 - 2017/2269 -2-

açıklanan TMK'nın 612. maddesi gereğince ve işbölümü nedeniyle dosyadan el çekip dosyanın görevli Kayseri 3. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.