Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/18349 K.2017/5524

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10/11/2011 gününde verilen dilekçe ile Mirasçılık Belgesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/12/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, mirasbırakan Ayşe’nin 1932 yılında öldüğünü, mirasçılık belgesinin verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 598. maddesine göre, başvurusu üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, sulh mahkemesince veya noterlikçe mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verilir. Aynı Kanunun 30.maddesi hükmünde doğum ve ölümün nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde gerçek durumun her türlü delille kanıtlanabileceği açıklanmıştır.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Hükümde miras payı verilmeyen ...’ın, mirasbırakan Ayşe’nin kızı Şerife’nin kızı Hafize’nin oğlu ...’nın nüfus kaydında oğlu hanesinde yer almasına karşın baba adı Bahadır’dır. İlgili düzeltmenin idari veya yargı yolu ile yapılarak sonucuna göre ...’a miras payı verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

3) Mirasbırakan Ayşe’nin kızı Şerife’nin kızı ...’nin nüfus kaydında kızı hanesinde yer alan ..., aynı zamanda mirasbırakan Ayşe’nin kızı Şerife’nin oğlu ...’ın da evlatlığı olup, miras hakkı her iki taraftan da gelmesine karşın ...’a mirasçılık belgesinde pay verilmemiş olması doğru değildir.

4)Mirasbırakan Ayşe’nin oğlu Tahir’in T.C. Kimlik numarası; ...’dır. Hükümde, mirasbırakan Ayşe’nin oğlu Tahir’in çocuğu olarak kabul edilen ...’ın babası Tahir’in T.C. Kimlik numarası ise; ...’dir. Bu durumda mirasbırakan Ayşe’nin mirasından ... mirasçılarına pay verilmesi doğru değildir.

5) 08.06.1932 tarihinde ölen mirasbırakan Ayşe’nin 31.01.1955 tarihinde ölen kızı Şerife’nin 25.11.1981 tarihinde ölen kızı Hafize’nin 06.05.1993 tarihinde ölen kızı ...’nun 29.01.2003 tarihinde ölen eşi ...’nun Dudu’dan olma kızı ...’ye miras payı verilmemiş olması doğru değildir.

Belirtilen hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.