Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/2136 K.2015/6793

Davacı vekili tarafından, 26.09.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, mirasçılık belgesi verilmesine ilişkindir.

Davacı T.. T.., murisi (babası) A.. T..'ün 16.05.2014 tarihinde vefat ettiğini, diğer mirasçıların tamamının mirası reddettiklerini, bu nedenle muris A.. T..'ün tek mirasçısı olarak C.. T...'ün mirasçı olduğunu gösterecek şekilde mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile muris A.. T..'ün mirası (12) pay kabul edilerek; (3) payının murisin eşi P.. T..'e, (3) payının murisin kızı M.. Z..'a, (3) payının murisin oğlu T.. T..'e, (3) payının murisin oğlu C.. T..'e aidiyetine, Mirasçılar P.. T.. ve M.. Z..'in muris A.. T..'den kalan mirası Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 03.09.2014 tarihli 2014/980 Esas, 1159 Kararı ile reddettikleri ve mirasçı T.. T..'ün muris A.. T..'den kalan mirası Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 03.09.2014 tarihli 2014/990 Esas, 1158 Kararı ile reddettiği anlaşılmakla mirasın reddinin hukuki sonuçlarının tereke paylaşımı sırasında gözetilmesine ve bu durumun ilgili kurumlarca da dikkate alınmasına karar vermiştir.

Hükmü davacı vekili, temyiz etmiştir.

Mirasçılık belgesi verilmesi hususu Türk Medeni Kanununun 598. maddesinde düzenlenmiştir. Mirasçılık belgesi, aksi ispat edilinceye kadar

adına düzenlenmiş bulunan kişi ve kişilerin mirasçılığı lehine bir karine oluşturur. Bu belge; muris mirasçıları arasındaki irs (soy) ilişkisini göstermesi yanında mirasın (terekenin) mirasçılara intikalini de sağlayıcı bir işleve sahiptir.

Bu nedenlerle; mirası reddeden (TMK m. 605/1) mirasçı veya mirasçılar varsa düzenlenecek mirasçılık belgesinde, mirasçılık sıfatına sahip olan kişi veya kişiler ile miras paylarının gösterilmesi ve mirası ret durumuna işaret edilmekle yetinilmemesi; mirası ret nedeniyle, mirasçılık sıfatını kaybedenlerin ve bunların payının akıbetinin (kime kalacağının)'da gösterilmesi gerekir.

Bu bakımdan; verilen mirasçılık belgesinde yasal mirasçılar ile bunların miras paylarının gösterilmesi yerinde ise de; “mirası reddin hukuki sonuçlarının terekenin paylaştırılmasında dikkate alınmasına" şeklindeki kabul hatalı olmuştur.

TMK'nın 611. maddesi'ndeki "Yasal mirasçılardan biri mirası reddederse onun payı, miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi hak sahiplerine geçer" hükmü uyarınca; mirası reddedenlerin miras paylarının diğer mirasçılara intikal şeklinin kararda gösterilmesi gerekir. Bu hüküm karşısında, mirası reddeden mirasçılardan P.. T.., M.. Z.. ve T.. T..'ün miras payı tamamen mirası reddetmeyen mirasçı C... T..'e geçmiş olacaktır.

Sonuç olarak mahkemece, temyize konu kararda olduğu şekilde ret durumu yokmuş gibi yasal mirasçılar ve miras payları gösterildikten ve mirası reddeden mirasçılar işaret edildikten sonra; mirası reddeden mirasçılar gözönüne alındığında mahkemece “yasal mirasçılar P.. T.., M.. Z.. ve T.. T..'ün mirası ret durumu nedeniyle muris A.. T..'ün yasal mirasçısı sıfatını kaybetmiş oldukları ve bunların miras payının C.. T..'e intikal etmiş olduğu; böylece muris A.. T..'ün mirasının tamamı (1) pay kabul edilerek (1) payının C.. T..'e intikal edeceğinin belirtilmesine” şeklinde karar oluşturulmalıdır.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.