KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2015/2356 E., 2015/7974 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 09/05/2014
- Numarası
- 2014/243-2014/699
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.02.2014 gününde verilen dilekçe ile miras ortaklığına temsilci atanması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı A.. D.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, miras ortaklığına temsilci tayinine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, davalı A.. D.. vekili miras ortaklığı temsilcisinin şahsına yönelik olarak temyiz etmiştir. 1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2-Davalı mirasçı A.. D.. vekilinin tereke temsilcisinin şahsına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Miras ortaklığı temsilcisi (TMK m. 640) özel kayyım niteliğindedir. TMK'nın 431. maddesi uyarınca vasi tayinindeki usul kayyım (mümessil) için de uygulanır. TMK'nın 422. maddesi gereğince vasinin sıfatına karşı yapılan itirazları veya vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini inceleme görevi ile ilgili yasal hükümlerin mümessile yapılan itirazın ya da kaçınma sebeplerinin incelenmesinde de gözetilmesi zorunludur.
Vesayet makamının itirazı reddetmesi halinde itirazı denetim makamının incelemesi gerekir. TMK'nın 397. maddesinde belirtilen denetim görevi asliye hukuk mahkemesine aittir. (5133 S.K. m. 2-3, TMK m. 397/2) Öyle ise miras ortaklığı temsilcisinin şahsına yönelik itiraza ilişkin dilekçenin görev yönünden reddiyle yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde değerlendirilip gereği yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2015/2356, K. 2015/7974, 8 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama