Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/2721 K.2015/9569

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 15.12.2010 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava Türk Medeni Kanununun 605/2. maddesinde yer alan mirasın hükmen reddine (terekenin borca batık olduğunun tespitine) ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yasal ve atanmış mirasçılar mirası reddedebilirler. ...ü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır. (TMK md. 605) Murisin ödemeden aczi ... tarihine göre belirlenir. ... tarihi itibariyle, murisin tüm malvarlığı terekenin aktifini, tüm borçları ise terekenin pasifini oluşturur. Terekenin pasifinin aktifinden fazla olması terekenin ödemeden aczini ve dolayısıyla da terekenin borca batık olduğunu gösterir

Ret süresi sona ermeden mirasçı olarak tereke işlemlerine karışan, terekenin olağan yönetimi niteliğinde olmayan veya mirasbırakanın işlerinin yürütülmesi için gerekli olanın dışında işler yapan ya da tereke mallarını gizleyen veya kendisine maleden mirasçı mirası reddedemez. (TMK md. 610/2)

Terekeye sahip çıkıldığına ilişkin her türlü eylem/hukuksal işlem, bunun yanında mirasbırakanın borçlarını rızaen ödeme terekenin benimsendiğinin göstergesidir.

Somut olaya gelince; 07.06.2011 tarihli delil dilekçesinde davacılar vekili murise ait borcun mirasçılar tarafından ödendiğini beyan etmesi nedeniyle, terekenin mirasçılar tarafından sahiplenildiği sonucu ortaya çıkmaktadır. O halde murise ait kredi kartı borçları ve kredi borcunun kimin tarafından ödendiğinin tespit edilerek bu mirasçılar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.