Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/2890 K.2015/6770

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.01.2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 31.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davacının murisin birinci eşinden olan kızı olduğunu, murisin ikinci eşi olan davalının murisin vefatından altı gün önce muris ile müşterek hesapta bulunan parayı çektiğini ileri sürerek, miras payı oranında alacağa hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde, murisin ölümünden sonra davacı ile aralarında miras paylaşım sözleşmesi yaptıklarını, davacının başka talepte bulunamayacağını, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacının babası E.. D. 03.12.2012 tarihinde vefat etmiştir. Muris E..ile davalı E... adına Ziraat Bankasında ortak hesapta bulunan 302.040,89 TL, 27.11.2012 tarihinde davalı tarafından çekilmiştir. Davalı, murisin eşidir. Dava konusu alacağa ilişkin hesap, muris ve davalı adına müşterek hesap olduğundan, aksi iddia edilip kanıtlanmadıkça birbirine eşittir.

Çünkü para müşterek hesaba yatırıldığına ve pay bakımından bir anlaşma bulunmadığına göre, mülkiyetin yarı yarıya hak sahiplerine ait olması gerekir. Müşterek hesap birden fazla kişiye aitse, mudillerden birinin ölümü halinde, aksine sözleşme yoksa, hesaptaki paralar bölünecek ve hayatta kalan mudiye kendi payı ödenebilecektir.

Ortak hesabın taraflarından herbiri bankadan para çekerken, payını kendi adına, payından fazlası için diğer hesap sahibinin vekili olarak hareket etmekte olup, payından fazla çektiği miktarda diğer hak sahibine karşı borçlu durumuna girer ( 2.H.D.29.01.1987 tarih, 495E./11191 K.). Davalı, murisin ölüm tarihinden önce hesaptaki paranın tamamını çekmiş olduğuna göre, payından fazla çektiği miktarda mirasçılara karşı sorumludur.

Davalının bu parayı murise verdiği kanıtlanamadığı gibi vefattan sonra da terekesinde mevcut olmadığı görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, murisin müşterek hesaptaki 1/2 payından, davacının miras payına düşen kısmının hesaplanarak bu miktar oranında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.