Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/3516 K.2015/3967

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.06.2010 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... ve ... temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın "Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi" başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Aynı yasanın "Hükmün kapsamı" başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

"Hükmün yazılması" başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Temyiz edilen gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olayda; dava ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1993/332 Esas 1994/26 Karar sayılı 27.01.1994 tarihli veraset ilamının iptali ile yeniden mirasçılık belgesi verilmesine ilişkindir.

Gerekçeli karardan farklı olarak kısa kararda davanın kabulüne denildiği halde gerekçeli kararda önceki veraset ilamının iptaline ilişkin hüküm kurulmaksızın yeni veraset ilamının subutuna karar verildiği böylelikle birbiriyle çelişkili iki veraset ilamı oluştuğu görülmüştür.

Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunun hükümden sonra düzenlettirilmesi ve taraflara tebliğ edilmeden bu rapora göre mirasçılar ve paylarının belirlenmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.