Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/3593 K.2016/5421

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.09.2012 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, ipoteğin terkini istemine ilişkindir.

Davacı, dava konusu taşınmazı 1984 yılında satın aldığını ancak 320 ETL borcu kaldığını, borcunu 3 ay içinde ödeyemediğinden dava konusu taşınmaza ipotek konulduğunu, bakiye borcun ödendiğini ve taşınmazı 28 yıldır kendisinin kullandığını, bu sebeplerle dava konusu taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ipotek bedelinin ödendiği hususunun doğru olmadığını, dava dilekçesinde iddia edilenin aksine ipotek bedelinin 320.000,00 TL olduğunu, ipoteğin ancak bedel ödendikten sonra sona erebileceğini ve sayılan bu sebeplerle davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Davacı tarafından satın alınan taşınmazın satış bedelinin bir kısmının ödendiği, kalan kısmının ise vadeli olarak ödeneceği konusunda tarafların anlaştıkları, tanık beyanlarına göre ipotek lehtarının ipotekle ilgili herhangi bir alacağının kalmadığını beyan ettiği, uzun zamandır herhangi bir alacak talebinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de ipotek bedelinin ödendiği hususunda ispat yükü davacıya aittir.

Davacı ipotek bedelini ödediğini usulüne uygun şekilde kanıtlayamamıştır. Bu durumda mahkemece ipotek akit tablosunda belirtilen ve ödenmeyen borcun tüm satış bedeline oranlanarak dava tarihi itibariyle rayiç bedeli tespit edilerek, ipotek lehtarı adına depo ettirilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.