Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/3995 K.2017/5904

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, TMK'nın 747. maddesinde yer alan geçit hakkı davasıdır.

Davacı, 908 parsel sayılı taşınmazının genel yola bağlantısının bulunmadığını ileri sürerek davalıya ait 907 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı tesisi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.11.2006 tarih, 2006/11263 Esas, 13896 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne 908 parsel lehine 907 parsel ve 929 parseller aleyhine bilirkişi raporunda gösterilen yerden geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ... ve ... temyiz etmişlerdir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalılar ... ve ... in tüm temyiz itirazlarının, davalı ... 'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Geçit davalarında saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Somut olayda, aleyhine geçit tesis edilen 907 parsel sayılı taşınmazın 1/2 paylı maliklerinin davacı ... ve davalı ... 929 parsel malikinin ise davacıların murisi ... olduğu, 907 parsel için geçit bedelinin 1.666,00 TL olarak belirlendiği, mahkeme veznesine geçit bedeli olarak 916,30 TL yatırıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı ... in 1/2 payına tekabül eden 833 TL'nin davalıya, bakiye 83 TL'nin talepleri halinde davacılara iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.