KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2015/4218 E., 2016/7112 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2016
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.07.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir. Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir. 1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2-Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderlerinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.
Somut olaya gelince; mahkemece, taşınmazın satış bedeli üzerinden alınacak harcın satış bedelinin dağıtılmasına ilişkin oran esas alınmak suretiyle paydaşlardan tahsil edilmesine karar verilmesi gerekirken, nispi ilam harcının kimden hangi oranda alınacağının belirtilmemesi doğru görülmediği gibi davada yapılan yargılama giderinin taraflardan payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, sadece davalılardan hisseleri oranında alınması şeklinde infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması;
ayrıca, davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... lehine vekalet ücreti verilmemiş olması doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2015/4218, K. 2016/7112, 20 Eylül 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama