Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/4814 K.2016/8580

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi talebine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu 18636 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına; 34 BN 2021 plakalı araç üzerindeki ortaklığın ise satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Taşınır mallardaki ortaklığın giderilmesi davalarında 492 sayılı Harçlar Kanunu ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 1 sayılı Tarife uyarınca 25,20 TL maktu harç alınması gerekmektedir.

Mahkemece, taşınır mal niteliğindeki aracın satış bedeli üzerinden 25,20 TL maktu harcın taraflardan payları oranında alınmasına, ayrıca yargılama giderleri ile taraflar lehine hükmedilen vekalet ücretlerinin taraflardan payları oranında tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ancak, belirtilen bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.