KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2015/5017 E., 2015/7905 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Çivril Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 21/01/2014
- Numarası
- 2013/67-2014/82
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.01.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı S.. S.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
_ KARAR _
Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.
Davacı vekili, Çivril İlçesi G... M... 5484, 5485 ve 6612 parsel sayılı taşınmazların ortaklığının aynen taksim veya satış suretiyle giderilmesini istemiştir.
Bir kısım davalılar ortaklığın taşınmazların aynen taksimi suretiyle giderilmesini talep etmişlerdir.
Mahkemece, taşınmazların ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.
Hükmü, davalı S.. S.. temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı S.. S..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Somut olayda, dava konusu taşınmazlarda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/a maddesi gereğince yapılan yenileme kadastrosu çalışmaları sonucu 5484 sayılı parselin 407 ada 11 parsel, 5485 sayılı parselin 407 ada 12 parsel, 6612 sayılı parselin ise 455 ada 2 parsel sayılı taşınmaz olarak tescil edildiği halde hüküm sonucunda yenileme öncesi parsel numaralarının gösterilmesi infazda tereddüte neden olacağının anlaşılması ayrıca harcın tahsil şeklinin hüküm sonucunda gösterilmemesi doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2015/5017, K. 2015/7905, 8 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama