Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/5025 K.2015/3953

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.01.2011 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabülüne dair verilen 11.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, önalım hakkına konu edilen payın iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir. Davalı, taşınmazın fiilen taksim edildiğini, önalım davası açılmasının iyiniyetle bağdaşmayacağını, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Önalım hakkı, paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmazdaki payını kısmen veya tamamen üçüncü kişiye satması halinde, diğer paydaşlara, satılan bu payı öncelikle satınalma yetkisi veren bir haktır. Bu hak, paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve pay satışı yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Somut olayda dava konusu 63, 64 ve 65 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının incelenmesinde birleştirilen ... Asliye Hukuk Mahkmesinin 2011/25 Esas sayılı dosyasının davacısı ...'ın 63, 64 ve 65 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş olmadığı anlaşılmıştır. Önalım hakkı TMK'nın 732. maddesinde paydaşlara tanınmış öncelikle satınalma yetkisi veren bir haktır. Davacı .. dava konusu taşınmazda paydaş olmadığından önalım hakkını kullanması söz konusu olamaz.

Dava hakkına ilişkin bu hususun davanın her aşamasında kendiliğinden gözönünde bulundurulması gerekir. Belirtilen bu nedenle mahkemece birleştirilen davanın reddine, dava konusu 63, 64 ve 65 parsel sayılı taşınmazlarda birleştirilen ...

Asliye Hukuk Mahkmesinin 2011/25 Esas sayılı dosyasının davacısı ... adına tesciline karar verilen payın da diğer davacı ... adına tapu kütüğüne kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.