Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/5098 K.2015/3578

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.04.2013 gününde verilen dilekçe ile mülkiyet tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Belediye Başkanlığı vekili, 251 ada, 5 parsel sayılı taşınmazın 775 sayılı Yasa gereğince belediyeye bedelsiz olarak intikal ettiğini ancak tapu kaydının halen Hazine adına olduğunu, bu nedenle 775 ve 2981 sayılı Kanunlarda belirtilen amaçlar doğrultusunda değerlendirilmek üzere tapu kaydının iptali ile belediye adına tescilini talep etmiştir. Davalı idare, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, 4916 sayılı Kanunun uygulamasına yön vermek amacı ile ... tarafından yürürlüğe konulan genel tebliğ ve genelgelere göre dava konusu taşınmazın Belediye'ye devredilmeyecek olan ve istisnai olarak sayılan yerlerden olmadığı, dava konusu taşınmazın Hazineye ait olup belediye sınırları içerisinde kaldığı, 775 sayılı Kanunda belediye sınırları içerisinde bulunan taşınmazların Hazineye ait olanlarının belediyelere devri öngörüldüğünden söz edilerek bu yasa kapsamında olan dava konusu 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Ancak yargılama sırasında yapılan keşif sonucu alınan 21.10.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda dava konusu 251 ada 5 sayılı parselin imar uygulamasıyla 420 ada 20 sayılı parsele dönüştüğü anlaşılmıştır. İnfazda tereddüte neden

olacağından 251 ada 5 parsel hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.