Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/6030 K.2017/2816

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.01.1989 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Muzaffer vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, davalılar adına tescil edilen 192 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre taraf vekillerinin aşağıda yazılı neden dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerlerini orta malları niteliğinde kabul etmiş, tutanakların düzenlenip kesinleşmeleri halinde mülkiyet sicillerine değil de ayrı şekilde tutulacak özel sicile yazılacağını öngörmüştür. Mahkemece sadece mera olarak sınırlandırılması ve özel siciline yazılması ile yetinilmesi gerekir iken tapusu iptal edilen 44 022,48 m2 yerin ... adına tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.