Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/6080 K.2017/9163

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.12.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi yıkım ve komşu parsele geçici olarak girilmesine izin verilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi, yıkım ve komşu parsele geçici olarak girilmesine izin verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline ait 2102 ada 20 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın davalıya ait aynı ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki binaya bakan kısmı haricinde dış sıva ve mantolama işinin yapıldığını, ancak davalının izin vermemesi nedeniyle her iki bina arasında yer alan kısımda belirtilen işlerin yapılamadığını, ayrıca davalıya ait binanın çatısından ve bahçesinden doğal olarak akan yağmur sularının davalı tarafından yapılan duvar nedeniyle müvekkiline ait inşaatın deposuna dolduğunu ileri sürerek dış sıva ve mantolama işinin yapılması için davalının taşınmazına iskele kurulmak suretiyle geçici olarak girilmesine izin verilmesini, davalıya ait su akar ve giderlerinin onarılmasını ve suyun birikmesine sebep olan duvarın yıkılmasını talep etmiştir.

Davalı, inşaat yapılırken davacı tarafça hiçbir önlem alınmadığından evinin zarar gördüğünü, kendisinin ve ailesinin rahatsız edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya ait 20 parsel sayılı taşınmazdaki binanın sıva ve mantolama işlerinin yapılması için davalıya ait komşu 2 parsel sayılı taşınmaza iskele ve merdiven sisteminin geçici olarak kurulup zarar verilmeden sökülmesi ve bitişik yerde bulunan su akar ve giderlerinin onarılması amacıyla 2 parsel sayılı taşınmazın kullanılmasına geçici olarak izin verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalıya ait 2 parsel sayılı taşınmaza davacı tarafından geçici olarak girilmesine izin verilmesi yönündeki karar yerinde ise de verilen iznin süresi belirtilmediğinden hüküm infaza elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, davacının imalatının ne kadar sürede yapılabileceği hususunda inşaat bilirkişisinden ek rapor alınması, daha sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken süre belirtilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.