Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/6826 K.2017/373

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 27.10.2008 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş olup, temyiz talebinin reddine dair verilen 12.12.2014 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, mirasçılık belgesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, taşınmaz maliklerinin bulunamaması sebebiyle...10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/212-457 E. K. sayılı kararıyla ... vakfı adına tesciline karar verilen 331 ada 12 parsel sayılı taşınmazın öncesinde kendi murisleri ... ve ... adlarına kayıtlı olduğunu belirterek murislerine ait mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk olarak davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi üzerine hükmün Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2012/8155 Esas, 2013/2240 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hüküm kurulmuştur.

Hükmü, davalı vekilinin temyiz etmesi üzerine, mahkemece 12.12.2014 tarihli ek kararla davalı vekilinin temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiş, davalı vekili temyiz isteminin reddi kararıyla birlikte hükmü temyiz etmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 598. maddesine göre, başvurusu üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, sulh mahkemesince veya noterlikçe mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verilir.

Mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davada irs ilişkisi kural olarak nüfus kayıtları ile ispat olunur. Nüfus kayıtları belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur. Bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatı kanunlarda başka bir hüküm bulunmadıkça herangi bir şekle tabi değildir. (TMK md.7 ) Hakim çekişmesiz yargıda re'sen araştırma ilkesi uyarınca, davanın ispatı için gerekli bütün delillere başvurabilir.

1-Mahkemece 12.12.2014 tarihli ek kararla temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiş ise de 24.07.2014 tarihinde gerekçeli kararın tebliğinden sonra davalı vekilinin, 06.08.2014 tarihli dilekçesiyle 5 sayfalık kararın 3 sayfasının kendilerine gönderildiğini, ayrıca "... Bölge Müdürlüğü ... Mah. İnönü cad.

No:2 Taksim-...İstanbul" adresine tebliğ edilmesine ilişkin dilekçesi dikkate alınarak ikinci defa gerekçeli kararın tebliği "...Genel Müdürlüğü...Vakıflar 2. Bölge Müdürlüğü ...Mah. ... Cad. No.10 Üsküdar/İstanbul" adresine 11.09.2014 tarihinde yapılmış, temyiz masrafının eksik olması sebebiyle 02.10.2014 tarihli muhtıra gönderilmiş, 07.11.2014 tarihinde eksik masraf tamamlanmıştır.

Davalı vekiline gerekçeli kararın usule uygun tebliği 11.09.2014 tarihli olup temyiz istemi süresine olduğundan mahkemece temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiş olması da usul ve yasaya aykırıdır. Bu itibarla... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.12.2014 tarih 2013/296 Esas, 2014/278 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılarak temyiz incelemesine geçildi.

2-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.