Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/7272 K.2017/381

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.03.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların kardeş olup 2052 ada 8 parsel sayılı arsa vasfındaki taşınmazın paylı malikleri olduklarını, taşınmazın aynen taksiminin mümkün olduğunu ancak davalının tescil işlemleri sırasında imzadan imtina ettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazdaki ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2052 ada 8 parsel sayılı taşınmazın harita bilirkişisi raporunda ve krokisinde A harfiyle belirtilen kısmının davacı, B harfiyle belirtilen kısmının davalı adına olacak şekilde aynen taksimine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazın aynen taksiminin mümkün olduğundan söz edilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ile imar mevzuatına göre aynen bölüşmenin mümkün olup olmadığının araştırılması, taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğrayıp uğramayacağının değerlendirilmesi gerekir.

Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Davada paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.

Ayrıca aynen bölünerek paylaştırma (taksim) halinde teknik bilirkişiye ifraz (taksim) projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz Belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeninden karar alınmak suretiyle belediyeden, Belediye dışında ise İl Özel İdaresinden İmar Yasası ve Yönetmeliğine göre bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulmalıdır. Onay makamınca aynen taksimin mümkün olduğunun belirtilmesi halinde, taşınmazın aynen taksimine karar verilebilir. İfraz projesinde kimlere nerelerin verileceği konusunda paydaşlar anlaşamazlar ise hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; mahallinde 05.09.2014 tarihinde teknik bilirkişi vasıtasıyla yapılan keşif sonrasında alınan 09.10.2014 fen bilirkişi raporuna göre, taşınmazın 5 kat bitişik nizam yapılaşma şartlarını haiz olup yola terkinin bulunduğu ve parselasyon planının üç parsele bölünecek şekilde hazırlandığı, ...

Belediyesinin 24.08.2010 tarihli Encümen kararı ile de taşınmazın yolda kalan kısmının bila bedel terkinine, geri kalan imar parselinin A, B ve C olarak üç kısma ifraz edilmesine, ayrıca paylı maliklerinden 90.000,00 TL plan zaiyat bedelinin tahsiline karar verildiği, sonuç olarak aynen taksime ilişkin projenin tarafların rıza göstermesi ve plan zaiyat bedelinin belediyeye yatırılması halinde tescilinde bir sakınca olmadığı bildirilmiş ise de bilirkişi tarafından düzenlenen ifraz (taksim) projesinin, ...

Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğüne gönderilerek aynen taksimin mümkün olup olmadığı hususunda görüş sorulduğu ancak bu konuda onay makamı olan Belediye Encümeninden karar alınmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazın son imar durumuna göre mahallinde kadastro fen elemanı ve inşaat mühendisi bilirkişiler vasıtasıyla yeniden keşif yapılarak bir veya birkaç alternatif belirlemek suretiyle ifraz (taksim) projesinin hazırlanması, hazırlanan projenin ilgili belediyeye gönderilmek suretiyle onay makamı olan Belediye Encümeninden aynen taksimin mümkün olup olmadığı sorularak onay alınması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.