Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/7662 K.2015/6726

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.06.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; elatmanın önlenmesi isteminin reddine, ecrimisil isteminin kabulüne dair verilen 12.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 16.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı temsilcisi Y.. A... ile karşı taraftan davacı vekili Av. C.. D.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacı, kadimden bu yana kullandığı meraya davalının hayvanlarını otlatmak suretiyle elattığını, Dairemizin denetiminden geçerek kesinleşen karar uyarınca da daha öncesinde aynı yere ilişkin elatmanın önlenmesine yönelik verilen kararın infazının yapıldığını, davalı köy hayvanlarının otlatılması nedeniyle 50.000,00 TL zarara uğradıklarını ileri sürerek elatmanın önlenmesini ve 50.000,00 TL ecrimisil bedelinden şimdilik 9.000,00 TL bedelin alınmasını istemiştir.

Davalı, taşkınlığın bulunmadığını, dava konusu meranın taraflarına ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteminin kesin hüküm nedeniyle reddine, ecrimisil isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, meraya elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir..

Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise, haksız elatmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir. Başka bir ifade ile köy ve belediyelerin eski hale getirme masraflarını, Hazinenin de ot bedelinin tahsilini talep etmesine olanak yoktur.

Somut uyuşmazlıkta, çekişme konusu yerin davacının kadim merası olduğu Arpaçay Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/145 Esas, 2003/131 Karar sayılı ilamından da anlaşılmaktadır. Bir davada olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirme ile uygulanacak kanun hükümlerini belirlemek HMK'nın 33. maddesi gereği hakimin görevidir. Ecrimisil, 08.03.1950 günlü ve 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre haksız eylemden doğan bir işgal tazminatıdır.

Meraların haksız kullanılması nedenine dayanılarak yararlanma hakkı bulunan köy veya belediye ot bedelinin, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise, meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir. Davacı köy, bu davada davalı taraftan ecrimisil talep etmiş ise de meradan yararlanma hakkına dayanarak ancak ot bedeli istemine hakkı bulunmaktadır.

Bu nedenle, davacı köy yararına ecrimisil bedeline hükmedilmiş olması doğru görülmemeşitir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.