Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/8693 K.2015/8582

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.01.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, daha önce davanın reddine karar verilmiş olup, Dairemizin 16.11.2009 tarihli 2009/12164 Esas 2009/12598 Karar sayılı, 05.04.2012 Tarihli 2012/3814 Esas 2012/5073 Karar sayılı, 02.07.2014 tarihli 2014/4931 esas 2014/9197 Karar sayılı ilamları ile bozma kararı verilmiştir. Bozma ilamlarına uyularak yapılan yargılama neticesinde mahkemece, davanın kabulüne karar verilerek 115 parsel sayılı taşınmaz lehine 116 parsel sayılı taşınmaz aleyhine 22.09.2010 havale tarihli bilirkişi raporunda belirtilen 1. alternatif yol güzergahı üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir. Mahkemece geçit hakkı usulüne uygun bir biçimde kurulmuş ise de; yazılı olduğu şekilde özel sütununa tesciline dair bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş ancak bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.