Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/8845 K.2017/1227

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 30.04.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, İcra İflas Kanunu m. 121’e göre alacaklının açtığı ortaklığın giderilmesi davasıdır.

Davacı, İİK'nın 121 maddesi gereğince aldığı yetki belgesine dayanarak borçlu ...’in paydaşı olduğu 881, 166, 607 parsel numaralı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesini istemiştir.

Mahkeme, ortaklığın satış sureti ile giderilmesine karar vermiştir.

Hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlunun elbirliği halinde ortak olduğu taşınmazlarda borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İcra İflas Kanununun 121. maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir.

Somut uyuşmazlıkta; dosya içerisindeki tapu kayıtlarına göre borçlu (davalı) ..., dava konusu taşınmazlarda paylı malik durumundadır. Alacaklı (davacı) tarafından borçlunun haczedilen payının doğrudan icra yolu ile satışı mümkün olduğundan alacaklının (davacı) İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi gereğince yetki alarak dava konusu taşınmazlar yönünden ortaklığın giderilmesi davası açmasında hukuki yararı kalmamıştır. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.