Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/9586 K.2017/2007

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.03.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, dava konusu 128 ada 4, 150 ada 3, 138 ada 32, 131 ada 10, 139 ada 20, 128 ada 17, 129 ada 25, 129 ada 27, 138 ada 48, 145 ada 2, 157 ada 3, 115 ada 21, 128 ada 5 , 125 ada 19, 126 ada 10 ve 125 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış sureti ile giderilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., açılan davayı kabul etmediğini ve dava konusu 128 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kendisine ait olduğunu ve muhdesatın aidiyetinin tespiti davası açtığını beyan etmiştir.

Davalı ..., Mahkemenin vereceği kararı kabul ettiğini, davalı ... Kafadar ise açılan davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Diğer davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış sureti ile giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere 6100 sayılı HMK'nun 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Somut olayda; davalı ..., dava konusu 128 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kendisine ait olduğunu savunmuş ve muhdesatın aidiyetinin tespiti davası açtığını bildirmiştir.

Bu durumda, Mahkemece adı geçen davalı tarafından açılan davanın sonucu beklenerek, dava sonucunda dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatın davalıya ait olduğunun kanıtlanması halinde, bilirkişi raporuna göre taşınmazın toplam değerinin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiğinin yüzdelik oran kurulmak suretiyle belirlenmesi, satış sonucunda muhdesata isabet eden kısmın muhdesat sahibi paydaşlara, geri kalan bedelin ise payları oranında paydaşlara dağıtılması gerekmektedir.

Açıklanan hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.