Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/10098 K.2018/9443

Davacı tarafından, davalı aleyhine 31.07.2014 gününde verilen dilekçe ile kal, olmadığı takdirde tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 09.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, davalı ile yazlık taşınmazlarda komşu olduklarını, davalıya ait evin bahçesindeki foseptik çukurunun kendisine ait yazlık eve doğru taştığını ve sürekli sızıntı yaparak bahçesine ve ürünlerine zarar verdiğini, bu nedenle 207,00TL maddi zararının oluştuğunu belirterek davalıya ait bahçedeki foseptik çukurunun kaldırılmasını, bu mümkün olmadığı takdirde sızıntının önlenmesini, 200,00TL maddi ve 500,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görev itirazında bulunmuş, foseptiğin düzenli olarak temizlendiğini ve bir zararın oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalıya ait evin bahçesinde bulunan foseptik çukurunda oluşan sızıntının davacıya ait evin bahçesine doğru aktığı ve keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarına göre bu sızıntının bahçeye ve insan sağlığına zarar verdiğinin belirlenmesi üzerine, mahkemece davalıya ait foseptik çukurunda bilirkişi raporlarında belirtildiği şekilde gerekli tamiratın yapılması için davalıya kararın kesinleşmesinden itibaren bir aylık süre verilmesine karar verilmiştir.

Komşuluk hukukuna aykırı davranışın bu şekilde saptanıp giderilmesine ilişkin bu kararda bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak, davalı tarafından gerekli onarım yaptırılmadığı takdirde 500,00TL masrafın davalıdan alınarak foseptik çukurundaki onarımı yaptırmak üzere davacıya verilmesine dair hüküm doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi bozmayı ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 2. bendinin hükümden çıkartılmak suretiyle kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmesi uygun görülmüştür.