Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/1099 K.2017/9513

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.10.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 103 ada 26 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, taşınmaz üzerinde yeni yapılan binanın kendisine ait olduğunu, yaşayacağı başka bir evinin bulunmadığını belirterek ortaklığın taksim suretiyle giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazdaki ortaklığın taksim suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Öte yandan, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca taşınmazın paydaşlar arasında taksim edilmesi halinde taksim edilen taşınmaz değeri üzerinden binde 4,55 oranında harç alınması gerekirken mahkemece bu husus gözetilmeksizin 195,65 TL harç alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.