Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/11710 K.2019/7966

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.01.2011 gününde verilen dilekçe ile mirasta iade terditli tenkis istenmesi ve birleştirilen dosya davacıları vekili tarafından birleştirilen dosya davalıları aleyhine 27.10.2011 gününde verilen dilekçe ile muvazaa nedeni ile tapu iptali ve tescil, terditli tasarrufun iptali, terditli tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar-birleştirilen davada davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, mirasta iade olmazsa tenkis, birleştirilen dava, muvazaa nedeni ile tapu iptali ve tescil olmazsa tasarrufun iptali ve tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, 26/07/2001 tarihinde ölen tarafların ortak murisi ...'nın 13.02.1965 tarihinde oğlu bir kısım davalılar murisi ....'e... ,...Kasabası 807 ada 1 parseldeki (eski 1699 nolu parsel) 8/96 hissesini ve 13/01/1968 tarihinde oğlu davalı ...’e ...,...

Kasabası ... parseldeki 1/3 hissesini miras payına mahsuben ve ölümünde terekeye iade edilmek üzere bağışladığını, mirasta iade (denkleştirme) hükümlerine göre davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile müvekkillerinin adına payları oranında tesciline, tescilin olmaması halinde şimdilik 10.000,00TL'nin murisin ölüm tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline, olmadığı takdirde tenkis sebebiyle bahsedilen hisselerin tapu kayıtlarının iptali ile müvekkileri adına payları oranında tesciline,

tescilin olmaması halinde şimdilik 10.000,00TL'nin murisin ölüm tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen dosya davacıları, bir kısım asıl dosya davalıları ...,...,...,...’ın, asıl davanın açılmasından sonra asıl davadaki alacağın tahsilini engellemek ve mal kaçırmak kastı ile birleşen dosyanın diğer davalıları olan ... ve ...’a dava konusu 801 ada 1 parseldeki bir kısım bağımsız bölümleri sattıklarını, bu işlemlerin muvazaalı olduğunu, gerçek bir satış olmadığını, muvazaalı satış işlemlerinin geçersiz sayılmasını ve tapuların iptali ile müvekkilleri adına tescilini, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde davacıların alacağı oranında haciz ve satış isteyebilmelerine, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde şimdilik 10.000,00TL tazminatın devir tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Bir kısım davalılar, süresinde zamanaşımı defi ileri sürerek davanın öncelikle usulden aksi halde esastan reddini savunmuştur.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacılar-birleşen dosya davacıları vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 669. maddesi uyarınca mirasta denkleştirme talebine ilişkindir. Kural olarak terekenin paylaşılmasına kadar paydaşlar arasında zamanaşımı işlemez. Bu nedenle mahkemenin asıl davadaki öncelikli istem yönünden de zamanaşımı nedeni ile davanın reddine karar vermesi doğru değildir.

Ancak Türk Medeni Kanunu madde 669 gereğince, yasal mirasçılar, mirasbırakandan miras paylarına mahsuben elde ettikleri sağlararası karşılıksız kazandırmaları, denkleştirmeyi sağlamak için terekeye geri vermekle birbirlerine karşı yükümlüdürler.

Mirasbırakanın çeyiz veya kuruluş sermayesi vermek ya da bir malvarlığını devretmek veya borçtan kurtarmak ve benzerleri gibi karşılık almaksızın altsoyuna yapmış olduğu kazandırmalar, aksi mirasbırakan tarafından açıkça belirtilmiş olmadıkça, denkleştirmeye tâbidir.

...,...,... ada 1 parsel (eski ... nolu parsel) ve aynı yerde bulunan 1708 parsel sayılı taşınmazların devrine ilişkin akitlerde taşınmazların kayıtsız ve şartsız hibe edildiği yazılı olduğundan mirasbırakanın bu taşınmazların denkleştirmeye tabi olmadığına yönelik iradesini açık bir şekilde belirtmiş olduğundan denkleştirmeye tabi olmayan taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken farklı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin değiştirilerek düzeltilmiş gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.