Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/12290 K.2020/17

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 24/02/2016 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ... ili, ... ilçesi 110 ada 17 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 18.05.2016 tarihli karar ile ‘’Davanın kabulü ile ... ilçesi 104 ada 72 parsel, 210 ada 8 parsel, 219 ada 2 parsel, 106 ada 248 parsel, 207 ada 70 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine’’ karar verilmiştir.

Mahkemece, 01.06.2016 tarihli ek karar ile ‘’... ili, ... ilçesi 116 ada 16 parsel, 104 ada 3 parsel, 105 ada 41 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ortaklığın satış yoluyla giderilmesine’’ karar verilmiştir.

Davacı vekilinin talebi üzerine mahkemece bu kez 18.05.2016 tarihli karar ile de ‘’Davanın kabulü ile ... ilçesi 110 ada 17 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine’’ karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın ‘’Hükmün Tavzihi’’ başlıklı 305. ve 306. maddelerinde açıklandığı üzere ‘’Hükmün tavzihi’’ kurumunun temel amacı; hükmün gerçek anlamını ortaya koymak, böylece hükmün başka türlü anlaşılmasını ve değiştirilmesini önlemek olup mahkemece tavzih kurumunu kullanılarak verilen hüküm değiştiremez. Başka bir ifade ile, hakim tavzih yolu ile unutmuş olduğu talep ya da talepler hakkında bir karar verip bunu hükmüne ekleyemeyeceği gibi tarafların lehine ya da aleyhine olacak şekilde yükümlülüklerde sınırlama veya genişletme yoluyla hükmü değiştiremez. Ayrıca yine tavzih ile kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki aykırılıklarda giderilemez.

Aynı yasanın “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

6100 sayılı HMK’nın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Somut olayda, ... ili, ... ilçesi, 110 ada 17 parsel sayılı taşınmazın ortaklığının satış yoluyla giderilmesi isteminde bulunulmuş olunmasına rağmen mahkemece kısa kararda usul ve yasaya uygun olmayan "Davanın kabulüne" denilmek suretiyle hüküm kurulmuş, gerekçeli kararda ise dava konusu olmayan taşınmazlarda ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, aynı şekilde ek kararda da bu kez dava konusu olmayan ve gerekçeli kararda yer almayan bambaşka taşınmazlar hakkında ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir. Davacı vekilinin talebi ile tavzih ile yeni bir hüküm kurularak dava konusu taşınmaz hakkında ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

O halde mahkemece talep ile bağlı kalınarak, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmayacak şekilde dava konusu taşınmazlar hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.