Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/12522 K.2020/9

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09/12/2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, İcra ve İflas Kanunu'nun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak alacaklı tarafından açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı ve borçlu ...'ın borcu nedeniyle murisi adına kayıtlı 897 parsel 9 numaralı bağımsız bölüm üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Borçlunun elbirliği halinde ortak olduğu taşınmazlarda borçlu ortağın alacaklısı icra hakimliğinden İcra İflas Kanununun 121. maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir.

İcra mahkemesinden alınan yetkiye dayalı olarak açılan davalarda kural olarak borçlu ortağın mülkiyet hakkının elbirliği mülkiyetine konu olması gerekir.

Bu şekilde açılacak davalarda borçlu ortak (paydaş) dahil tüm ortakların (paydaşların) davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Somut olaya gelince; davanın açıldığı tarihte davalıların dava konusu taşınmazda elbirliği halinde malik olduğu, dava açıldıktan sonra 24.12.2015 tarihinde intikallerin yapıldığı ve davalı borçlu ...'ın paylı malik haline geldiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, davanın açıldığı tarihte davacının hukuki yararı bulunduğundan, yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılması ve davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, davacı alacaklının yargılama giderlerinden sorumlu tutulması, davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve alacaklı olan davacının Bursa 3. İcra Müdürlüğünün 2014/2483 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yapmasına rağmen, mahkemenin gerekçeli kararında icra dairesinin "6.

İcra Müdürlüğü" olarak yazılması doğru görülmemiş ise de belirtilen hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.