Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/12866 K.2020/474

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 11/12/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/12/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar, tarafların iştirak halinde malik oldukları 6 adet taşınır eşya üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur,

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 2 adet taşınır eşya üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Taşınır mallardaki ortaklığın giderilmesi davalarında 492 sayılı Harçlar Kanunu ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 1 sayılı Tarife uyarınca 27,70TL maktu harç alınması gerekmektedir.

Mahkemece, taşınır mal niteliğindeki aracın satış bedelinden 27,70TL maktu harcın taraflardan veraset ilamındaki payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken maktu harca hükmedilmemesi doğru görülmemiş ise de, belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.