Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/12897 K.2020/559

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30/12/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/11/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Davacı vekili, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü'nde bulunan 157 ada 7 parsel, 157 ada 6 parsel, 103 ada 79 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne; ... ili, ... ilçesi, ... Köyü'nde bulunan 157 ada 7 parsel, 157 ada 6 parsel, 103 ada 79 parsel taşınmazların satış sureti ile ortaklığının giderilmesine karar verilmiştir. Hükmü, davalı ... ve davalı ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle taşınmazı tüm değeri bulunur.

Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Somut olaya gelince; yukarıdaki açıklamalar ışığında mahkemece, 103 ada 79 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki muhdesat nedeniyle meydana gelen değer artışının ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik oran kurulmak suretiyle hesap edilmesi ve buna göre muhdesat sahibi paydaşa dağtılması gerekirken, taşınmaz üzerindeki yapıya isabet eden 95.095,00/355.736,80 oranındaki kısmın yapı sahibine ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.