Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/1336 K.2018/8260

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.03.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davada ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Belediyesi davalı olarak hasım gösterilmiş olup, mahkemece sadece davalı ...'ya ait 2320 sayılı parsel ile davalı ...'a ait 2321 parsel aleyhine geçit tesis edilmiştir. Bu durumda davalılar ... ile Belediye hakkındaki davanın reddine ve bu davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken belirtilen hususta olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.