Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/13937 K.2019/5399

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.12.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkının terkinine talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, davalı ile müşterek malik olduğu 17 parsel sayılı taşınmaz aleyhine davalıya ait 16 parsel lehine geçit irtifakı olduğunu, lehine geçit hakkı tesis edilmiş olan 16 parsel sayılı taşınmazın ana caddeye cephesinin bulunduğunu, bugün itibariyle geçit hakkına ihtiyacı bulunmadığını belirterek, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 18 ada 17 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında, 18 ada 16 parsel sayılı taşınmaz lehine tesis edilmiş geçit hakkının terkinine karar verilmesini istemiştir.

... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 18 ada 17 parsel sayılı taşınmazın dava dışı paydaşı ..., 19/08/2015 havale tarihli dilekçesinde; açılan davaya muvafakatinin bulunduğunu beyan etmiştir.

Davalı, geçit hakkı tesis edilmiş olan 18 ada 17 parsel sayılı yerden evine geçiş yaptığını, geçit hakkında hukuki yararının bulunduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının geçit hakkının terkinine ilişkin açtığı davanın, bedel mukabilinde kabulü ile 18 ada 16 parsel sayılı taşınmaz lehine, 18 ada 17 parsel sayılı taşınmaz aleyhine tesis edilen geçit hakkının terkinine, kararın kesinleşmesi akabinde 22.537,31TL geçit hakkı terkin bedelinin davalı tarafa ödenmesine, davanın niteliği dikkate alınarak, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Geçit irtifak hakkının terkininde davalıya atfedilecek bir kusur bulunmadığından yargılama giderlerinin tümünün davacı üzerinde bırakılmasında bir uyarsızlık bulunmamıştır.

Ancak terkini istenen geçit irtifak hakkının tesisine ilişkin 01.10.1969 tarihli ve 1000 yevmiye no’lu resmi senet incelendiğinde irtifak hakkının bedelsiz tesis edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda bedelsiz tesis edilen irtifak hakkının terkininde bedel ödenmesi söz konusu olmaz. Bu nedenle bir bedel alınmadan geçit irtifakının terkinine karar vermek gerekirken belirlenen 22.537,31TL’nin davalıya ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.