Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/14114 K.2017/3215

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve İhbar olunan Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Belediye Başkanlığı, 1719 parsel sayılı taşınmazın kadim meraları olduğunu, idari yoldan vasfının değiştirilerek 1719 ve 51, 50 parsel olarak önce Hazine adına sonra takas yolu ile İl Özel İdaresi adına tescil edildiğini, mera olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararlarının bulunduğunu, tapuların iptali ile mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Davalı ... İdare Müdürlüğü, zamanaşımı ve iyiniyet iddiasında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Davaya ihbar edilen Hazine vekili, taşınmazın meralık vasfının kalmadığını bu nedenle yapılan işlemin uygun olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece yargı yolu nedeniyle verilen görevsizlik kararının bozulması üzerine bozma ilamına uyularak bu kez meralık vasfının yitirilmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

4342 sayılı Kanunun 5187 sayılı kanunun 3. maddesiyle değişik 14. maddesi ‘’tahsis amacı değiştirilmedikçe mera, yaylak ve kışlaktan bu Kanunda gösterilenden başka şekilde yararlanılamaz‘’ hükmü yer almakta ve hükmün devamında tahsis değişikliği yapılabilecek yerler ve durumlar belirtilmiştir. 4. maddede belirtilen şartların varlığı halinde ilgili müdürlüğün talebi, komisyonun ve defterdarlığın uygun görüşü üzerine, valilikçe tahsis amacı değiştirilebilir. Dava konusu 1719 parsel sayılı taşınmaz 1964 yılında hükmen mera olarak sınırlandırılmış ve Bala Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1938/21-145 sayılı ve yine Bala Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1981/156-82 sayılı Kararları ile Karakeçili Köyü merası olduğu belirlenmiştir.

4342 sayılı Kanunun 14. maddesine uygun tahsis amacı değiştirilmeden, kesinleşmiş mahkeme kararlarına rağmen ve taşınmazın imar planı dışında olduğu da gözetilmeden, davanın kabulü yerine çekişmeli taşınmazın meralık vasfını yitirmiş olduğundan bahisle ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.