Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/14139 K.2019/6105

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.06.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmaz ise tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 99 parsel sayılı taşınmazda 12400 m2 yeri 1994 yılında 4.000 Mark karşılığında haricen satın aldığını, bedeli davalılardan ...'na ödediğini, davalıların dava konusu taşınmazdaki hisselerine tekabül eden 12400 m2 kısmın adına tesciline, bunun mümkün olmaması halinde dava tarihindeki değerinin tahsiline, bunun da mümkün olmaması durumunda 1994 yılında haricen satım esnasında ödenen 4.000 Mark'ın günümüze güncellenerek tahsilini istemiştir.

Davalılar ..., hisselerini satmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı ... ise duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, davanın ... yönünden kabulüne diğer davalılar yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, harici satın almaya dayalı tapu iptali tescil olmaz ise tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hükmün hedefine ulaşmasını engeller, Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Diğer taraftan, Yasa'nın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut olayda, mahkemece gerekçe bölümünde; davalılar ... ile ...'nın davacıya 1994 yılında dava konusu edilen taşınmaz nedeniyle satış yapmadıklarına dair yemin ettikleri anlaşıldığından bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş, diğer davalı ...'nun ise dava konusu taşınmazdaki hissesini 1994 yılında 4.000 Mark karşılığı sattığı anlaşıldığından bu davalı yönüyle açılan davanın kabulüne karar verilmiş, sonradan dosyaya getirtilen güncel tapu kaydına göre bu davalının malik sıfatının bulunmadığı, ancak kısa kararda sehven bu davalı yönünden davanın kabulüne karar verildiğini belirterek gerekçeli kararda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yukarıda belirtildiği üzere, kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında oluşan çelişkinin giderilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.