Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/14790 K.2018/1

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.05.2015 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili; dava konusu 1213 ada 122 parsel sayılı taşınmazda dava dışı 3. kişinin davalıya pay satmasından dolayı önalım hakkına dayanarak davalı adına kayıtlı payın iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Önalım davasının davalısı önalım hakkına ilişkin taşınmazdaki payı satın almadan önce o taşınmazda paydaş ise bu paydaş hakkında önalım hakkı kullanılamaz. Çünkü, TMK’nın 732. maddesi ile bir paydaşın payını üçüncü

şahsa satması halinde önalım hakkının kullanılabileceği kabul edilmiştir. Paydaş üçüncü kişi sayılamayacağından paydaşın paydaş aleyhine önalım hakkını kullanması söz konusu olamaz. Dava hakkına ilişkin bu hususun davanın her aşamasında kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Somut olaya gelince; dosyada ekli tapu kayıt örneklerine göre davalı ... dava konusu taşınmazda 17.12.2014 tarihinde 39/146 ve 19.02.2015 tarihinde ise 13/146 pay satın almıştır. Her ne kadar dava dilekçesinde hangi satış için önalım hakkı kullanıldığı belli değil ise de, hüküm 19.02.2015 tarihli ve 13/146 pay için tesis edilmiş, davacı tarafça da bu satışın bedeli depo edilmiştir. Davacı, kararı temyiz etmeyerek önalım hakkını, karar verilen pay için kullandığını göstermiştir. Dolayısıyla davalı mahkeme kararı ile iptal edilen pay satışından önce 17.12.2014 tarihinde paydaş olduğundan; paydaşa karşı önalım hakkı kullanılamaz. Bu nedenle davanın tümden reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.