KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2016/15303 E., 2020/2719 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2020
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.01.2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.
Davacı vekili, 371 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.
Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre; davalı ...’ın ölü olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında isminin yazılması, Av....’ın davalılardan ... ile ...’ın vekili olmasına karşın gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hatadan kaynaklandığının anlaşılmasına göre, aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.
Somut olayda, kendisini vekille temsil ettiren davalılar ... ... ve ... yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince vekalet ücretine hükmedilmemesi, diğer yandan satış bedeli üzerinden alınacak harcın binde 11,38 yerine binde 12,8 olarak yazılması doğru görülmemiş ise de, bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2016/15303, K. 2020/2719, 5 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama