Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/16091 K.2019/2219

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.05.2015 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hakkından kaynaklanan zarar nedeniyle yapılan takibe itirazın iptali talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan zarar nedeniyle yapılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... 4. İcra Dairesi'ne ait 2015/3744 Esas sayılı icra takip dosyasına itirazının iptaline, takibin kaldığı yerden devamına, alacak likit olduğundan asıl alacağın (5.000,00TL) yüzde yirmisi üzerinden icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili Av. ... hükmün verilmesinden ve kararı temyizinden sonra 20.06.2016 tarihli vekillikten istifa dilekçesine ekli, aynı tarihli "Anlaşma Belgesidir" başlıklı belgede davacı Bedir Gökçe "borcun ödenmiş olması nedeniyle dosyadan feragat ediyorum" şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK’nun 307. maddesinde feragatin, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olduğu belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun “Feragat ve kabulün şekli” başlıklı 309. maddesi hükmüne göre de feragat ve kabul, dilekçeyle veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılır. Feragat ve kabulün hüküm ifade etmesi, karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine bağlı değildir. Kısmen feragat veya kabulde, feragat edilen veya kabul edilen kısmın, dilekçede yahut tutanakta açıkça gösterilmesi gerekir. Feragat ve kabul, kayıtsız ve şartsız olmalıdır.

Yukarıda belirtildiği üzere feragatin kati bir hükmün hukuki neticelerini hasıl edeceği hükme bağlanmıştır. Yine belirtmek gerekir ki feragatin geçerliliği karşı tarafın muvafakatine bağlı değildir. Etkisini onu yapanın tek yönlü irade beyanı ile doğurur. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da bu doğrultudadır. (11.4.1940 tarihli ve 70 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.5.1992 tarihli ve 1992/2-250/364 sayılı kararı)

Bu nedenle kararın davacının kimlik tespiti yapılmamış 20.06.2016 tarihli "anlaşmalar" belgesindeki beyanı mahkemece değerlendirilerek karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.