Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/16263 K.2017/7617

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.12.2015 gününde verilen dilekçe ile 15.07.2015 günlü kararın tavzihi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.01.2016 günlü ek kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle tayin olunan 17.10.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden her iki taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Davacı vekili, 122 ada 64 parsel ve 121 ada 1 parsel sayılı taşınmazların genel yola bağlantısı bulunmadığını belirterek geçit hakkı kurulmasını dava ve talep etmiştir. Davalılardan ... davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, ... ili, ... ilçesi, ... köyü Yeldeğirmeni mevkiinde kain 122 ada 64 parsel sayılı taşınmaz lehine 13.06.2014 tarihli bilirkişi raporu ve eki olan fen bilirkişi ... tarafından tanzim olunan 13.06.2014 tarihli krokide 3. alternatif olarak gösterilen sarı, mavi kahverengi ve kırmızı renkler ile taralı A, K, F, H, I ve İ harfleri ile gösterilen ... köyü 122 ada 58, 122 ada 60 ve 122 ada 61 parsel sayılı taşınmazlardan geçen toplam 2342,37 m2 yüzölçümündeki alanda geçit irtifakı tesisine,

13.06.2014 tarihli bilirkişi raporu ve eki olan fen bilirkişi ... tarafından tanzim olunan 13.06.2014 tarihli krokinin kararın eki sayılmasına davacı tarafın ... İli, ... İlçesi, ... Köyü Yeldeğirmeni Mevkiinde kain 121 ada 1 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit irtifakı tesisine ilişkin talebinin reddine, karar verilmiştir.

Hüküm, temyiz edilmeden 24.11.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı vekili 01.12.2016 tarihli tavzih dilekçesi ile 2342,37 m2 üzerinden geçit tesis edilmiş ise de mahkeme kararı ve eki krokinin zemine uygulanması sonucu geçit hakkı tesis edilmesi gereken miktarın 1354,63 m2 geldiğinin belirlendiği, tapuda infaz zorunluluğu bulunduğunu belirterek, infazın yapılabilmesi için mahkeme kararında geçit hakkı tesis edilen parsellere ilişkin 2342,37 m2'lik miktarın 1354,63 m2 olarak düzeltilmesine ve geçit hakkı bedeli miktarının yeni m2 üzerinden hesaplanmak suretiyle kararın tavzihini talep etmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, 01.12.2015 tarihli tapu sicil müdürlüğünün yazısından dosyadaki 13.06.2014 tarihli rapor ile eki kroki arasında geçit miktarının farklı olduğu rapordaki 2342,37 m2 üzerinden geçit kurulmasına karar verildiği, ancak bu miktarın fen bilirkişisi raporu krokide 1354,63 m2 olarak gösterildiği tespit edilmiştir. Hükümdeki geçit miktarındaki hatanın hükmün infazının engelleyecek sonuç kısmında maddi hataya binaen 2342,37 m2 nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple geçit miktarının tavzih kararıyla düzeltilmesinde sakınca görülmemiştir.

6100 sayılı HMK’nun 305. maddesinin 1. fıkrasına göre tavzih, hükmün yeterince açıklık taşımaması, infazında tereddüt doğurması veya bir birine aykırı fıkralar içermesi halinde olanaklıdır. 2. fıkraya göre de, tavzih yoluyla hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların tavzih yoluyla sınırlandırılmasına, genişletilmesine veya değiştirilmesine imkan olmadığı kuralı kabul edilmiştir.

Başka bir deyişle, mahkemenin temyiz yoluyla incelenmesi mümkün olan bir hususu yeniden yargılama yaparak tavzih adı altında düzeltmesi olanaksızdır.

Bu sebeple 20.280,99 TL olarak hükmedilen ve temyiz edilmeden kesinleşen geçit bedelinin 1354,63 m2 üzerinden hesaplanarak 3348,30 TL olarak tavzih edilerek düzeltilmesi doğru görülmemiş, açıklanan nedenlerle geçit bedelinin tavzih yoluyla düzeltilmesine yönelik istemin reddi gerekirken hüküm altına alınması doğru olmadığından, tavzih kararının geçit bedeline ilişkin kısmının bozulması gerekmiştir.