Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/16994 K.2020/5637

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01/12/2015 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı vekili. 169 ada 71 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline ait olduğunu, aynı yerde bulunan 106, 107, 82 ve 83 parsel sayılı taşınmazların davalılara ait olduğunu, müvekkilinin geçit hakkı tesisine ihtiyacı nedeniyle açılan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/316 E. 2013/467 K. sayılı kararı ile dava konusu 71 parsel sayılı taşınmaz lehine 2,5 m genişliğinde 106 ve 107 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı tesis edildiğini, bu kararın kesinleşerek ...

İcra Müdürlüğünün 2012/100 E. sayılı dosyası ile infaz edildiğini, ancak 82 ve 83 parsel malikinin parsellerinin sınırına iki adet demir direk dikmesi ve 106 parsel malikinin parselinin girişine demir kapı ve betonlu tel çit yaptırması nedeniyle elverişli olmayan geçidini kullanamadığını belirterek müvekkiline ait 71 parsel sayılı taşınmaz lehine davalılara ait 106, 107, 82 ve 83 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine uygun görülecek güzergahtan mevcut geçit hakkını toplam 3 m çıkartacak şekilde eski geçit hakkına ilaveten 0,5 m genişliğinde yeni geçit hakkı tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; geçit hakkı tesis edilen 2,5 m genişliğindeki geçitin yeterli olduğunu, geçit hakkının infazından sonra 106 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen tel örgü ve beton çit ile yola müdahalede bulunulduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 169 ada 71 parsel lehine 20.05.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda 3. güzergah olarak belirtilen yerden 169 ada 106, 107, 82 ve 83 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine ilave geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir..

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1086 Sayılı HUMK'nun 389. maddesinde, "Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır." hükmüne yer verilmiştir. Aynı hüküm, 6100 Sayılı HMK’nin 297. maddesinin 2. fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenlenmiştir. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması, kamu düzeniyle ilgili olup, hükmü temyiz etmeyen yönünden sonuç doğurması gerekeceği de gözetilerek, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; mahkemece geçit irtifakı tesis edilen yer için sadece bilirkişi raporuna atıf yapılarak infaza elverişli hüküm kurulmaması ve hükümde geçit hakkının taşınmaza ait tapu kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tescili yönünde karar verilmesi gerekirken bu yönde karar verilmemesi doğru görülmemiş ise de belirtilen hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.