Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/17866 K.2020/6045

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23/10/2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı ile 03.04.2006 tarihinde ... 6. Noterliği’nin 11190 yevmiye numaralı, resen düzenleme şeklinde tanzim olunan gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile 603 parselde kain dava konusu taşınmazda bulunan (yenileme ile 104 ada, 30 nolu parsel) davalı adına kayıtlı 1/24+9/24 paylarını satmayı vaat ettiğini, adı geçen gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine konu 630 parselde ( yenileme ile 104 ada 30 parsel) davalı adına kayıtlı 1/24+9/24 hissesinin tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın satış vaadine konu kısmının 9/24 paya denk gelen 2.522 m2 olduğunu,sözleşme yapıldığı tarihte annesinden intikal eden 1/24 payının adına kayıtlı bulunmadığını, ayrıca satış vaadi sözleşmesinde belirtilen bedelin tamamının ödenmediğini, bu nedenle satış vaadi sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 104 ada 30 parselde davalı adına kayıtlı 10/24 payın iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek amacıyla yeniden bazı düzenlemeler yapılmıştır. (30.4.2014-6537/1. m)

Kanunun “Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi” başlıklı 8. maddesi gereğince tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır. (31.01.2007-5578/2. m)

Yapılan düzenlemelerle, asgari tarımsal arazi büyüklüğüne erişmiş tarımsal arazilerin bölünemez eşya niteliği kazanmış olacağı,

Asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedinin artırılamayacağı hüküm altına alınmıştır. (30/4/2014-6537/4 md.)

Kanunun 3. maddesinde; mutlak tarım arazisi, özel ürün arazisi, dikili tarım arazisi, marjinal tarım arazisi, asgari tarımsal arazi büyüklüğü ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü ayrı ayrı tanımlanmıştır.(30.4.2014-6537/3 m)

Paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyeti şeklinde birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinde satışa konu edilemeyen yerlerin satış vaatlerine de konu olamayacağı kuşkusuzdur.

Asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin üzerinde olan tarım arazileri yukarıda belirtilen miktarların altında ifraz edilmemek şartıyla oranına bakılmaksızın hisseli olarak satılabilir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya gelince; satış vaadi sözleşmesine konu 104 ada 30 parsel ( eski 630 parsel) parsel sayılı taşınmaz tarla vasfında olup, satış vaadine konu kısmın 5403 sayılı Kanunun değişik 8/3. maddesi gereğince bölgede belirlenen Ek-1 ( 30.04.2014 tarih- 6537/5. maddesi) sayılı listede belirtilen yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğüne erişip erişemediğinin dolayısıyla bölünebilir nitelikte olup olmadığının il tarım müdürlüğünden sorulmak suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.