Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/18076 K.2020/7019

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11/04/2008 gününde verilen dilekçe ile suya müdahalenin men'i ve tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, suya elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ...'ın 180 ada, 7 ve 10 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu ve müvekkillerinin yaklaşık 40 yıldır genel su niteliğindeki çeşmeyi taşınmazlarını sulamak için kullandıklarını, davalı ...'ın 01.01.2008 tarihinde çeşme niteliğindeki kaynak suya bağlanan ve davacıların taşınmazlarını sulamada kullandıkları hortum ile boruları söküp attığını belirterek suya yapılan müdahalenin önlenmesini istemiştir.

Birleştirilen Kiraz Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/313 Esas, 2008/311 Karar sayılı dosyasında davacılar vekili, ihtiyati tedbir kararı gereği yeniden takılan boruların davalı ... tarafından çıkarılmak suretiyle suya müdahalede bulunduğunu belirterek müdahalenin men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen Kiraz Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/88 Esas, 2009/167 Karar sayılı dosyasında ise davacılar vekili yargılama aşamasında davacı tarafça lehlerine tedbir kararı verilmesine rağmen karşı taraflarca gerek suyun borularının sökülmesi,

gerekse de kepçe ile kazı yapılması gibi haksız eylemleri neticesinde suyu kullanamamakta olduklarını, 2008 yılının başından itibaren bu haksız eylemler nedeniyle zarar gören ağaçların verim kaybına uğradığını, başka yerlerden su kiralayarak ağaçlarının ve ürünlerinin zarara uğramamasını sağladıklarını,

davalıların haksız eylemlerinin kendilerinin ağaçlarına vermiş oldukları zararın tespiti için Kiraz Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/2 değişik iş sayılı dosyası ile tespit yapılmış olduğundan bahisle davacıların fidanlarında meydana gelen 120,00TL zarar bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece asıl davanın reddine, birleştirilen Kiraz Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/313 Esas, 2008/311 Karar sayılı davasının kabulüne, birleştirilen Kiraz Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/88 Esas, 2009/167 Karar sayılı davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun, “Dava konusunun devri” başlıklı 125. maddesinde;

“(1) Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir;

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

(2)Davanın açılmasında sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder”, hükümlerine yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacılar vekili tarafından davacı ...'ın maliki olduğu 180 ada, 7 ve 10 parsellerin sulanması için kullanılan boruların davalılar tarafından sökülerek suya yapılan müdahalenin önlenmesi ve tazminat davası açılmıştır. Dosya arasındaki 180 ada, 7 ve 10 No'lu parsellere ilişkin tapu kayıtlarına göre taşınmazlar davacı ... adına kayıtlı iken UYAP üzerinden yapılan kontrole göre taşınmazlar dava dışı 3. kişilere satılmıştır. Bu durumda mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 125. maddesi uyarınca bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre yargılamaya devam olunması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.