Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/18119 K.2019/4676

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.11.2012 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararının iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.04.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, Çubuk Köyü 142 nolu mera parseli içerisinde kalan 5000 m2 yüzölçümündeki yerin mera olmadan evvel çekişmesiz ve aralıksız olarak malik sıfatıyla davacının zilyetliğinde olduğunu, davacı lehine zilyetlikte mülk edinme koşulları oluştuktan sonra bu yerin 14.12.2009 tarihinde mera olarak köy orta malı siciline tescilinin yapıldığını, 142 nolu mera parseli içerisinde kalan 5000 m2'lik bu bölümün davacıya ait olup, Hazinenin ve köyün bu yerle bir ilgisinin bulunmadığını, zilyetlikle mülk edinme koşulları gerçekleştikten sonra yapılan mera tescilinin kazanılmış olan mülkiyet hakkını ortadan kaldırmayacağını,

142 parselin mera vasfında olmadığını ve davalı köyün mera olarak ihtiyacı da bulunmadığını belirterek, mera komisyonu tahsis kararının iptaline, çekişmeli bölümün davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı köy temsilcisi, mera işlemlerinin 1960 yılında kesinleştiğini, hak düşürücü sürenin geçtiğini, meralara karşı zilyetliğe dayalı olarak tapu iptali ve tescil davası açılamayacağını, davacının kullandığı parselin meraya komşu olması nedeniyle merayı kendi parseline katarak taşınmazını genişletmek yoluna gittiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, kadastrodan önceki nedene dayanılarak tapu iptali ve tescil istendiğini, hak düşürücü sürenin geçtiğini, zilyetlikle edinme için gerekli koşulların oluşmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili ve davalı Hazine temsilcisi temyiz etmiştir.

Hukuki nitelikleri itibariyle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan meralar özel mülkiyete konu olamazlar. Bu nedenle de mülkiyeti devlete ait olan yerlere ilişkin davayı Hazine açabileceği gibi meraların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzel kişilikleri ve belediyelerin de dava açma hakları vardır.

Somut olayda; davacının zilyetliğe dayalı olarak mera komisyon kararının iptali ile dava konusu taşınmazın adına tescilini isteme konusunda aktif dava ehliyeti bulunmamaktadır.

Değinilen bu yön gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.