Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/18139 K.2019/3591

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.06.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne, yıkım ve ecrimisil isteminin reddine dair verilen 12.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı, dava dışı orman idaresi tarafından 6831 Sayılı Orman Kanununun 57. maddesine göre 783 ada 296 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunan 66.781,38 m2'lik alanın özel olarak ağaçlandırılması için 12.11.2009 tarihli sözleşme ile 49 yıllığına kendisine tahsis edildiğini, ancak bu alana komşu 4197 ada 7 parsel maliki davalının ev ve su kuyusu yapmak, toprak dökmek ve ağaç dikmek suretiyle tecavüz ettiğini ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesini, tecavüzlü alana yapılan yapıların yıkılmasını ve 3.000,00TL ecrimisilin davalıdan tahsilini talep etmiş; son celsede ise ecrimisil isteğinden feragat etmiştir.

Davalı, dava konusu yere tecavüzünün bulunmadığı gibi maliki olduğu 7 parsel sayılı taşınmazı da dava tarihinden önce 25.11.2013 tarihinde satış yoluyla 3. kişi ...'ye devrettiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 12.05.2015 tarihli fen bilirkişisi raporuna atfen davalının, davacıya tahsis edilen taşınmazın 119,00 m2'sine ağaç dikmek suretiyle tecavüz ettiği gerekçesiyle rapora ekli krokide kırmızı renkle ve B harfiyle gösterilen 119,00 m2'lik alana davalının elatmasının önlenmesine; 26.06.2015 tarihli fen bilirkişisi raporuna atfen davalının, davacıya tahsis edilen taşınmazda su deposu ve balkon işgalinin kalktığı gerekçesi ile yıkım talebinin reddine; davacının ecrimisil isteğinin ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili, aleyhe hükmedilen harç ve vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, bu nedenle reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

6100 sayılı HMK’nin 326. maddesinde, kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir. HMK’nin 323/ğ maddesi uyarınca avukatlık ücreti de yargılama giderleri arasındadır. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesinde de “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince, yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına harçlandırılmış dava değeri olan 3.000,00TL üzerinden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, keşfen belirlenen ancak harçlandırılmayan 47.600,00 TL üzerinden 5.586,00TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.