Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/19194 K.2019/3757

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 14.08.2015 gününde verilen dilekçe ile sözleşmenin iptali ve tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava konusu 192 ada 77 parsel sayılı taşınmazı 20.04.2009 tarihinde yapılan ihtiyari ihaleyle 9/10 hissesi müvekkili ..., 1/10 hissesi diğer müvekkili ...'a ait olmak üzere 2.950.000,00 TL bedelle satın aldıklarını, müvekkilleriyle davalı arasında 27.05.2009 tarihli satış sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkillerinden ... satış bedelinin 73.750.00 TL'sini peşin ödediğini, 221.250,00 TL için davalı lehine taşınmazda ipotek tesis edildiğini, müvekkillerinden ...’in ise satış bedelinin 68.344,76 TL’sini peşin ödediğini,

595.405,24 TL için kendisine ait 452 parsel sayılı taşınmazın 1/12 hissesini dava konusu taşınmazın 9/10 hissesiyle davalıyla trampa ettiğini, bakiye 1.991.250,00 TL için de davalı lehine taşınmazda ipotek tesis edildiğini, satış ilanında "imarlı konut alanı" ifadesine yer verildiğini,

bu ifadeyi taşınmazda İmar Kanununun 18. maddesi uyarınca imar uygulaması ve DOP kesintisi yapıldığı şeklinde anladıklarını aynı zamanda taşınmazın devredildiği tarihte taşınmaza ait tapu kaydında herhangi bir şerh olmamasına rağmen tapu kaydına 09.09.2011 ve 22.11.2011 tarihlerinde “Korunması gerekli kültür varlığı" şerhi konulduğunu belirterek müvekkillerinin davalı tarafından hataya düşürülmesi nedeniyle 27.05.2009 tarihli satış sözleşmesinin iptaline, müvekkillerinin ödediği satış bedelinin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve dava konusu taşınmazın davalı adına tesciline karar verilmesini talep etmiş,

11.03.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle bu taleplerinin kabulünün mümkün olmaması halinde ödenen 142.094,76 TL’nin iadesiyle 452 parsel sayılı taşınmazın 1/12 hissesinin davacı müvekkili ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ihale ilanının ilgili idarelerden gelen yazı cevapları doğrultusunda yapıldığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine; dava konusu 192 ada 77 parsel (eski 986 parsel) sayılı taşınmazın davacılara (satış ve trampa suretiyle) devrine ilişkin 08/06/2009 tarihli iki ayrı resmi işlemin ve 27/05/2009 tarihli taksitli satış sözleşmesinin iptaline, 192 ada 77 parsel (eski 986 parsel) sayılı taşınmazın davacılar adına olan tapusunun iptaliyle davalı adına tesciline, 452 parsel sayılı taşınmazda davalı adına olan 2730487/16950000 hissenin tapusunun iptaliyle davacı ... adına tesciline, 68.344,76 TL satış bedelinin ödeme tarihinden (27/05/2009’dan) itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...’e,

73.750,00 TL satış bedelinin ödeme tarihinden (27/05/2009’dan) itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...’a verilmesine, sair taleplerin reddine karar verilmiş, 22.04.2016 tarihli tavzih kararıyla hüküm kısmının 1.bendi, a fıkrasında hisse oranının "1/12" olarak tavzihine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi" başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere; mahkemenin, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdireceği, yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai kararın hüküm olduğu ve yargılamanın sona erdiği duruşmada verilerek tefhim olunacağı, aynı Yasanın “Hükmün kapsamı“ başlıklı 297/2 maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; dava konusu 192 ada 77 parsel sayılı taşınmazın 29.01.2016 tarihli imar uygulamasıyla kayıtlarının kapatıldığı yeni parsellerin oluştuğu anlaşıldığından, işlerliğini yitiren tapu kaydı üzerinden hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; 6100 sayılı HMK'nın 305/2 maddesi gereğince tavzihle hükümde belirtilen haklar ve borçlar sınırlandırılamayacağı gibi genişletilemez ve değiştirilemez. Tavzih kararı yasaya uygun olmadığı gibi gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olup, kararın gerekçesiyle hüküm sonucunun çelişkili bulunması doğru görülmemiştir.